सबिता चन्द
नेपालगन्ज । बाँके क्षेत्र नं. २ मा चुनाव नजिकिँदै जाँदा नेपालगन्जको माहोल असाधारण रूपमा तातिएको छ। यो तातोपन केवल नारामा सीमित छैन, चोक–चौतारी, चिया पसल, गल्ली र टोल–बस्तीमा चल्ने कुराकानीको केन्द्रमा एउटै नाम बारम्बार दोहोरिन्छ—दिपेन्द्र बिष्ट।
बिहानको चिया गफदेखि साँझको चौतारी बहससम्म, “बाँके–२ मा दिपेन्द्र जत्तिको मान्छेले जित्नुपर्छ” भन्ने आवाज सुनिन थालेको छ। स्थानीयहरूका अनुसार यो चर्चा कुनै योजनाबद्ध प्रचारभन्दा बढी जनभावनाबाट जन्मिएको हो। कारण स्पष्ट छ—युवा, ऊर्जावान, काम गरेर देखाइसकेको र जनतासँग दूरी नराख्ने उम्मेदवारको छवि।
नेपालगन्जका विभिन्न चोकमा भेटिने युवाहरू खुलेर दिपेन्द्र बिष्टको पक्षमा बोल्न थालेका छन्। उनीहरू भन्छन्, “अब भाषण मात्रै गर्ने नेता होइन, सुन्ने र बुझ्ने मान्छे चाहियो।” यही चाहनाले युवाहरू स्वतःस्फूर्त रूपमा चुनावी प्रचारमा लागेको स्थानीय वृद्धहरू बताउँछन्। कसैले पोस्टर टाँस्दै छन्, कसैले सामाजिक सञ्जालमा आवाज उठाइरहेका छन्, त कसैले घर–घरमा गएर उम्मेदवारको कुरा राखिरहेका छन्।
चिया पसलका साहुजीदेखि गल्लीका मजदुरसम्मको एउटै भनाइ छ—दिपेन्द्र बिष्ट ‘आफ्नै मान्छे’ जस्तो लाग्छ। उहाँ भेट्दा हतारो देखिँदैन, प्रश्न गर्दा झर्को मान्नुहुन्न, आलोचना सुन्दा पनि मुस्कानमै जवाफ दिनुहुन्छ। यही सरल व्यवहारले उहाँलाई भीडभन्दा अलग बनाएको विश्लेषकहरू बताउँछन्।
यो चुनावी रौनकमा भावनात्मक पक्ष पनि उत्तिकै बलियो देखिन्छ। एक स्थानीय युवाले भने, “हामीले धेरै नेता देख्यौँ, तर हाम्रो कुरा सुन्ने कमै भेट्यौँ। दिपेन्द्र बिष्टलाई जिताउन सके बाँके–२ ले नयाँ बाटो लिन्छ जस्तो लाग्छ।” उनको यो भनाइले धेरै युवाको मनको आवाज बोलेको अनुभूति हुन्छ।
नेपालगन्ज तातिनुको कारण केवल चुनाव होइन, परिवर्तनको आशा हो। र त्यो आशाको केन्द्रमा अहिले दिपेन्द्र बिष्ट उभिनुभएको छ। चोक–चौतारी र गल्लीमा चलिरहेको यो बहसले एउटै सन्देश दिन्छ—यो पटक बाँके क्षेत्र नं. २ मा मत केवल चिन्हमा होइन, भरोसा र अपेक्षामा खस्न लागेको छ।
