नेपालगन्ज । बाँके क्षेत्र नं. २ प्रतिनिधि सभा सदस्य पदका उम्मेदवार दिपेन्द्र बिष्टले चुनावी बहसमा फरक र गहिरो दृष्टिकोण प्रस्तुत गर्दै विकासको परिभाषा फेरिनुपर्ने आवश्यकता औँल्याउनु भएको छ । उहाँले भन्नुभयो, “हामीले सिमेन्टका महल त धेरै बनायौँ, तर हाम्रा बालबालिकाले फेर्ने स्वच्छ हावा बिर्सियौँ।” यही आत्मस्वीकृति र चेतनाले उहाँको चुनावी सन्देशलाई जनतासँग नजिक बनाएको देखिन्छ।
बिष्टका अनुसार, आज नेपालगन्ज तातो हावा, धुलो र कंक्रिटको चापले थिचिएको शहर बन्दै गएको छ। सडक पिच, भवन निर्माण र पूर्वाधार विस्तार त भए, तर वातावरणीय सन्तुलन भने प्राथमिकताबाट बाहिर परेको उहाँको भनाइ छ। “नेपालगन्जको तातो हावालाई सितलतामा बदल्न मलाई साथ दिनुहोस्,” भन्दै उहाँले मतदातासँग भावनात्मक अपिल गर्नुभएको छ ।
उहाँको चुनावी लक्ष्य केवल सडक पिच गरेर फोटो खिच्ने विकास होइन। “मेरो लक्ष्य सडक पिच गर्ने मात्र होइन, त्यो सडकको छेउमा शीतल छहारी दिने रुख रोप्नु पनि हो,” भन्ने उहाँको भनाइले विकास र वातावरणलाई सँगसँगै अघि बढाउने सोच स्पष्ट गर्छ। शहरी हरियाली, वृक्षारोपण, खुला स्थान संरक्षण र बालमैत्री वातावरण सिर्जना उहाँका प्रमुख प्राथमिकताका रूपमा अगाडि सारिएका छन्।
स्थानीय बासिन्दाहरूले पनि यो दृष्टिकोणलाई समयसापेक्ष र आवश्यक ठानेका छन्। बढ्दो गर्मी, स्वास्थ्य समस्या र प्रदूषणका कारण दैनिक जीवन कष्टकर बन्दै गएको अवस्थामा, स्वच्छ हावा र हरियालीलाई राजनीतिक एजेन्डा बनाइनु सकारात्मक संकेत भएको उनीहरूको प्रतिक्रिया छ। “हाम्रा छोराछोरीले खुला आकाशमुनि निस्सासिएर होइन, स्वच्छ हावा फेरेर हुर्किन पाउनुपर्छ,” एक स्थानीय अभिभावकले बताए।
राजनीतिक विश्लेषकहरूका अनुसार, यस्तो भावनात्मक तर व्यावहारिक एजेन्डाले मतदाताको मन छोएको छ। विकास र वातावरणबीच सन्तुलन खोज्ने बिष्टको यो सन्देश केवल चुनावी नारा मात्र नभई भविष्यप्रतिको जिम्मेवारीको आवाजका रूपमा बुझिन थालेको छ।
यसरी, बाँके क्षेत्र नं. २ मा चुनावी प्रतिस्पर्धा केवल सडक, भवन र बजेटको गणनामा सीमित नरही जीवनशैली, स्वास्थ्य र भावी पुस्ताको साससम्म आइपुगेको छ। स्वच्छ हावा र हरियो शहरको सपनाले मतदातालाई सोच्न बाध्य बनाएको छ—अबको विकास कंक्रिटमा होइन, जीवनमैत्री दृष्टिमा खोजिनुपर्छ।
