सबिता चन्द
नेपालगन्ज । डुडुवा गाउँपालिका–२ को माहोल सामान्य राजनीतिक भेटघाटभन्दा फरक देखिन्थ्यो। यहाँ भाषणभन्दा बढी सुन्ने मन थियो, नाराभन्दा बढी पीडाका कथा थिए। सनिवार यही माहोलबीच बाँके क्षेत्र नं. २ का प्रतिनिधि सभा सदस्य पदका उम्मेदवार दिपेन्द्र बिष्ट डुडुवा–२ पुग्नुभयो—जनताको कुरा सुन्न, उनीहरूको मन बुझ्न।
टोल–टोलमा पुगेर उहाँले मतदातासँग हात मात्रै मिलाउनुभएन, उनीहरूको पीडा, अपेक्षा र सपना सुन्नुभयो। कसैले बिग्रिएको बाटोको कुरा गरे, कसैले खानेपानीको समस्या सुनाए, त कसैले बेरोजगार छोराको भविष्यको चिन्ता पोखे। वृद्ध आमाबुबाले “हामीले धेरै नेता देख्यौं, तर सुन्ने कमै भेट्यौं” भन्दै आफ्ना भोगाइ सुनाउँदा वातावरण भावुक बन्यो।
जनताको सुझाव संकलन गर्दै उम्मेदवार बिष्ट शान्त भएर सुन्दै रहनुभयो। बीच–बीचमा उहाँले नोट गर्नुभयो, प्रश्न गर्नुभयो, र सबैभन्दा महत्वपूर्ण—आँखा जुधाएर भरोसा दिनुभयो। उहाँले भन्नुभयो, “म यहाँ चुनाव जित्न मात्रै आएको होइन। तपाईंहरूले सुनाउनुभएको हरेक पीडा मेरो जिम्मेवारी हो। जनताले दिएको भरोसाबाट म कहिल्यै पछि हट्दिनँ।”
उहाँका यी शब्द सुन्दा धेरै मतदाताको आँखामा आँसु देखिन्थ्यो। एक वृद्ध किसानले भन्नुभयो, “हामीलाई ठूलो वाचा चाहिँदैन, हाम्रो कुरा सुन्ने मान्छे चाहिएको हो।” युवाहरूले रोजगारी र अवसरको अपेक्षा राखे, महिलाहरूले शिक्षा र स्वास्थ्य सेवामा पहुँचको माग गरे। बिष्टले सबै सुझावलाई आफ्नै एजेन्डाको आधार बनाउने प्रतिबद्धता जनाउनुभयो।
डुडुवा–२ का स्थानीयहरूका अनुसार यसपटकको भेटघाट औपचारिकभन्दा बढी आत्मीय बन्यो। राजनीतिक भाषणभन्दा मानवीय संवाद हाबी थियो। यही कारण बिष्टलाई “सुन्ने नेता” भनेर चिनिन थालेको स्थानीय बताउँछन्।
दिन ढल्दै जाँदा पनि उहाँको भेटघाट रोकिएन। थकान देखिएन, उल्टै जनतासँग बसेर कुरा गर्दा उहाँ झन् ऊर्जावान देखिनुहुन्थ्यो। डुडुवा–२ मा शनिबार देखिएको यो दृश्यले एउटा सन्देश दिएको छ—राजनीति केवल सत्ता होइन, संवेदना पनि हो।
आज डुडुवा–२ मा आँसु पीडाको मात्र थिएनन्, ती आशाका आँसु पनि थिए। जनताको सुझाव सुन्दै उम्मेदवार दिपेन्द्र बिष्टले दिएको प्रतिबद्धताले धेरैलाई यो विश्वास दिलाएको छ कि परिवर्तन भाषणबाट होइन, जिम्मेवारीबाट सुरु हुन्छ।
